فرازی ازسایه سار نخل ولایت (گرمارودی)
پیش از تو، هیچ اقیانوس را نمی شناختم
که عمود بر زمین بایستد...
پیش از تو، هیچ خدایی را ندیده بودم
که پای افزاری وصله دار به پا کند،
و مَشکی کهنه بر دوش کشد
و بردگان را برادر باشد.
آه ای خدای نیمه شب های کوفه ی تنگ.
ای روشن ِ خدا
در شب های پیوسته ی تاریخ
ای روح لیلة القدر
حتّی اذا مَطلعِ الفجر
اگر تو نه از خدایی
چرا نسل خدایی حجاز «فیصله» یافته است...؟
نه، بذرِ تو، از تبار مغیلان نیست...
بسمه تعالی
عزیزان من حرف حق بشنوید که عمرست و دیگر به آخر رسید
(نصیحت از منی که آفتاب عمرم سر بام است بشنوید)
مرا روز مرگ آمده ای عزیز سرو پای من را شرابی بریز
منظور از این شراب همان آب مرده شور خانه است که داخل آن کافور است