تا به امروز همه روز جالب بر من گذشته
به لطف خداوند و حضور نازنین دوستانم توانستم بدون سختی این ایام سخت را بگذرانم.
امسال پسرم که دانشجوی تهران است نزد ما بود و شاید این شادی توانست اندوه جانکاه از دست دادن خواهران و خواهر زاده هایم را بر من هموار کند
سفر36 ساعته ای هم به یزد داشتیم
که با احتساب زمان رانندگی در بیابان و خواب و خوراک بتوان گفت تفریحی سه چهار ساعته بود ولی جالب بود امیوارم خداوند توفیق مسافرت های امن بدهد به دیگر شهر ها.
دید و بازدید ها هم تا این لحظه جذاب و جالب بوده.
عروس گل و پسرنازنینم امسال فارغ از سختی های درس بودند
و امیدوارم باقی تعطیلات نوروزبر همه خوش بگذرد
مطلب جالب مدیریتی دکتر صفری را دیدم که به دانشجویان مان توصیه کردم مطالعه کنند
دوست خوبم فرخ که وبلاگ جالبی دارد
امسال مطلب زیبایی تو وبلاگش گذاشته بود
امروز هفده سال ار اون روز میگذرد
که ما با هم عازم عید دیدنی شدیم
ولی با هم به مقصد نرسیدیم
و دیگر نتوانستیم همدیگر را ببینیم
من و دو تا خواهر و چهار فرزند خواهر بزرگم با هم
سوار بر خودرو ها شدیم
ولی ما به مفصد رسیدیم
ولی آنان میانه راه جا ماندند
در حالی که...
ای کاش قدر یکدیگر بدانیم
که تا ناگه ز همدیگر نمانیم
خواهر زاده هایی که
از کودکی شان بر زانواتم نشانده بودم
و دیدن شان برایم زندگی بود
در أعوش گوری سرد آرمیدند
دست غدار روزگار
آنان را از من جدا کرد
تا باقیمانده راه را...
خدایا
من رهرو راهی هستم
که آنان زودتر قدم در آن نهادند
و چه تلخ است پیمودن این راه
به تنهایی
بدون آنها
اگر بدانم نزد تو روزی میخورند
دلم بر این سختی شکیبا می شود