به سلامتی و دل خوش شاهد سومین نشست اضطراری برف در اصفهان هستیم.
عجب مناظر بدیعی!چشم نواز، روح افزا و شادی آفرین.
مبارک باد نزول این پدیده زیبا بر همشهریان محترم و کودکان تا بدین سن و سال برف ندیده مان
.مادر سفارش فرمودند کفش مناسب بپوش نلیزی بخوری زمین گرفتاری بشه برایت بچه
.
دانشجویان سر ساعت هشت امتحان بهداشت روانی دارند که احتمالا نمیان و به تاخیر می افته چون هنوز که هنوزه هیشکی نرسیده دانشکده مان
.
کم و بیش همکاران مان آمده اند و میگن امتحانا را با تاخیر یک ساعته آغاز خواهند نمود
.
یه عده دانشجو فقط برای برف بازی در فضایی سیف(safe) تشریف فرما شده اند
.
امروز با چتر آمدم و همه دوستان به من خندیدند گفتند معلومه از اومدن جناب برف مسرور نیستی که چتر با خودت حمل می کنی
.
ولی خیلی زود حرف شون را پس گرفتند چون برف می زد تو صورتامون و چشم هامون جایی را نمی دید
.
نزول برف از آسمان با زاویه 45 درجه بود نه با زاویه اصد و هشتاد درجه از آسمان به زمین و نود درجه باشد نسبت به سر مبارک مان
و چتر بتواند مانع شود .ولی خب چتر را می شود روبروی نزول برف گرفت و چشمها را رهایی داد.
هفت و نیم سانت برف حدس میزنم نشسته باشد .
لیز خوردن ماشینا بدون زنجیر چرخ یعنی مردم ما برف را باور نکرده اند که زنجیر چرخ ها را نصب کنند
اصولا تهیه نمی کنند چون برف کم می بارد.
سایت هواشناسی پیش بینی کرده یک هفته مواجه با چنین هوایی هستیم .
دست شون درد نکنه خوش خبرهای نازنین!
نوه کوچولوم خوش قدم بوده که امسال سال اول زندگیش من برف را شاهد و ناظرم.
به فدای قدم های کوچولوش بشم که بر دیده ام نهاده و زندگیم را متحول فرموده.
اگر نوه های همه اینقدر شیرین اند خوش به حال پدر بزرگ مادر بزرگا
.به پسرم میگم خدا را شکر که متوجه نشدم تو هدف نیستی بزرگت کردم تا چشمم به جمال نوه ام روشن شود
. حالا حلقه اتصال ماُُُ ُ بفرما کنار بذار نوه ام بیاد جلو.تو واسطه بوده ای و من بی خبر بودم هدف انگاری ایشون بوده اند .دست عروس گلم درد نکنه که الان چهارماه و ده روز است نی نی گل مون را تر و خشک کرده حمام میدهد خواب می کند و از همه مهم تر با شیر خود تغذیه میکند همه لذتی را که می برم مدیون پشتکار شبانه روزی اویم.ممنون که اجازه میدهد هر هفته نیم روز با او بازی کنم در آغوشش بگیرم و با گرفتن بوسه از لپای لطیفش حظ ببرم.
الهی صد سال بالای سر فرزندش شاد و با نشاط سلامت و تندرست باشد.
مریم صدرالادبایی :
دکتر محمد اسماعیل مطلق می گوید: تک فرزندی رواج زیادی در کشور پیدا کرده است و تحقیقات نشان می دهد تک فرزندی مسائل روحی، روانی و اجتماعی را تشدید میکند.
اما دلیل این اتفاق را در کجا باید جستجو کرد؟
به نظر محمد جواد محمودی رئیس مرکز مطالعات و پژوهشهای جمعیتی آسیا و اقیانوسیه "اگربه همین شیوه پیش رویم رشد جمعیت در کشور منفی می شود .
یکی از چالشهای گذار جمعیتی در ایران که هماکنون علائم و شواهد آن در جمعیت کشور قابل مشاهده است،کاهش سطح باروری به زیرسطح جانشینی و تجدید نسل جمعیت در ایران است.
در این مرحله، سطح مرگ و میر به علت سالخوردگی جمعیت از سطح باروری بیشتر شده و رشد طبیعی جمعیت منفی میشود.
با توجه به اینکه کشورمان در آستانه دومین انتقال جمعیتی است، روبهرو شدن با چالشهایی چون باروری زیرسطح جانشینی، کاهش جمعیت در سن کار، سالخوردگی و رشد منفی جمعیتی دور از انتظار نخواهد نبود."
پس به این ترتیب چه خوب چه بد وجود نسل جدیدی از بچه ها با عنوان بچه های تک فرزند هم اصلا دور از انتظار نیست .
بچه های که تنها تر از دیگر بچه ها بزرگ می شوند وتشکیل خانواده می دهند و اما در نهایت باید مهارت لازم برای ایجاد روابط و تشکیل زندگی خانوادگی سالم را داشته باشند.
حتما شما هم این اصطلاح عامیانه را شنیدید که بچه یکی یه دونه یا خل می شه یا دیوونه؛ اما واقعا بچه های یکی یه دونه متفاوت از بچه های دیگر هستند؟
بعضی ها معتقدند که این کودکان به دلیل نداشتن ارتباط با همسالان بچه هایی هستند که از مهارت های اجتماعی کمتری برخوردارند و به عبارتی مهارت برقراری ارتباط با دیگران را به دلیل داشتن فضایی که با ان بزرگ شده اند را ندارند ،فضایی که در آن همه توجه ها معطوف به او بوده و بس .
محمد جواد محمودی می گوید" نتایج یک تحقیق علمی نشان میدهد تولد چند بچه در یک خانواده به دلیل کمک فرزندان بزرگتر به کوچکتر باعث ارتقای سطح توانمندی و هوش در کودکان میشود.
این موضوع یکی از آثار مثبت چند موالید در یک خانواده است.
در خانواده تک فرزندی به دلیل آنکه فرزند دیگر همبازی و همخانه کودک نیست و تنها با پدر و مادر و وسایل ارتباط دارد، موجب عدم پویایی و رشد ذهنی مناسب و بهتر میشود.
اگرچه که بعضی تحقیقات این تفکر را رد می کند
بی بی سی در گزارشی نتیجه تحقیقاتی بر روی این مسئله را منتشر کرده و می نویسد کودکانی که هیچ خواهر و برادری ندارند در یادگیری مهارتهای اجتماعی به مشکلی برنمیخورند.
در این تحقیق دانشمندان با انجام تحقیقاتی روی بیش از 13 هزار کودک 11 تا 18 ساله متوجه شدند تک فرزندان مانند بچههایی که خواهر و برادر دارند میتوانند با دیگران ارتباط برقرار کنند، دوست پیدا کنند و مهارتهای اجتماعی را فرا بگیرند.
با انجام این تحقیقات ، دانشمندان متوجه شدند هیچ تفاوتی از این لحاظ بین تک فرزندها با افرادی که دارای خواهر و برادر بودند وجود ندارد.
وضعیت اجتماعی و اقتصادی کودکان، سن والدین، نژاد و دیگر فاکتورها نیز تاثیر زیادی روی این نتایج به همراه نداشت.
دونا بابیت یکی از محققان و استاد روانشناسی دانشگاه اوهایو استیت هم می گوید :
همزمان با کوچک شدن خانهها در کشورهای صنعتی، این نگرانی وجود دارد که تعداد کودکانی که بدون خواهر و برادر بزرگ میشوند افزایش پیدا میکند.
بسیاری نگرانند که به این ترتیب این کودکان مهارتهای اجتماعی و شیوههای ارتباطی با دیگران را فرا نمیگیرند.
او در ادامه گفت: اما مطالعات ما نشان میدهد که در این مورد نگرانی وجود ندارد. زمانی که این کودکان به مدرسه میروند درصد زیادی از این مشکلات برطرف خواهد شد.