مطمئن باشید ننوشتن من ناشی از نومیدی و افسردگی نیست.

من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود را میتونید تصور کنید؟

آره چشام باز حال عمومی ام خوب روحیه ام عالی ولی با چشمای باز ایستاده دارم می میرم و هم برام جالبه و هم متعجبم.چگونه انسان زنده زنده ناگهان می میرد؟

خدا را سپاس که در لحظات آخر زندگی دلم مطمئن و ضمیرم شاد است.

اگر تو فیق دیدار دوباره بود که خدا را شکر خواهم کرد و اگر دیگه دیداری نصیب نشد شما را به خدای مهربان می سپارم باشد که در تحت توجهات رحمانانه اش روز ها را به شادی و نشاط  و رضایت قلبی بگذرانید